Jarenlang heb ik in angst geleefd, de angst dat er weer iets ergs zou gebeuren, ik weer een geliefde zou moeten missen.
Mijn zoektocht naar wie ik werkelijk ben, startte toen ik 21 was: ik verloor mijn neef, die voelde als mijn broer.
Op mijn 30ste, overleed mijn vader – mijn held, op mijn 31ste mijn moeder – mijn voorbeeld van onvoorwaardelijke liefde. Mijn vertrouwen in het leven was compleet verdwenen. Alsof de bodem onder mijn voeten werd weggevaagd.
Een tijd van depressies en burnout volgde. Jarenlang heb ik in angst geleefd, de angst dat er weer iets ergs zou gebeuren, ik weer een geliefde zou moeten missen. Totdat ik besloot dat dit niet is hoe ik mijn leven wilde leven. Ik wilde weer voluit leven, genieten, lachen! Vanaf dat moment besloot ik om van elke dag een feestje te maken. Ja leuk besluit, maar hoe doe je dat?
Mijn humor en positiviteit hebben me hierbij enorm geholpen. De afgelopen 30 jaar heb ik alles wat ik maar kon vinden over persoonlijke ontwikkeling gelezen, uitgeprobeerd en ervaren dmv veel uiteenlopende cursussen en opleidingen en persoonlijke ontwikkeltrajecten.
Jarenlang heb ik het verdriet, de pijn om het gemis van mijn dierbaren ontlopen, weggestopt. En daarmee ook een groot deel van mijn levensenergie, mijn power die daaronder zat en waar ik doodsbang voor was. Door contact te maken met deze diepe gevoelens en mezelf te vergeven voor keuzes die ik in het verleden heb gemaakt, is er enorm veel levensvreugde vrij gekomen!
Manifesteren en creëren gaan nu moeiteloos omdat ik een rotsvast vertrouwen heb in mezelf en in het grotere geheel.. Ik krijg keer op keer de bevestiging dat ik geholpen en gesteund wordt. Fysieke en materiële steun uit onverwachte hoeken wanneer ik mijn gevoel volg. Dat is overgave voor mij: ’taking a leap of faith’. Een soort voorschot nemen, met enorm veel vertrouwen in de uitkomst.